Buurvrouw en buurman: een pannetje soep

Warme maaltijden zijn goed voor de milt

Alternatief voor ontwormen

Op maat vaccineren

Handanalyse

Buurvrouw en Buurman: Varkenshaas met Roomsaus

Hartverwarmend: Hoe kom je goed de winter door?

Massage: Belangrijker voor je gezondheid dan je denkt

Massage bij dieren: Ook honden varen er wel bij

De cholesterol leugen

Cholesterol, de miljard dollar oplichting

Maagzuurremmers

Levend bloedanalyse

Humussubstanties

videolezing over humus

Fulvinezuur en Humuszuur bij Staart- en Manen Eczeem

De ziekte van Lyme bij honden

Buurvrouw en Buurman: Paddenstoelen

Shiitake: een Koninklijke paddenstoel

Smaak als therapie Voor uzelf of uw hond

Zomereczeem anders bekeken



 

 

Buurman en Buurvrouw – Een pannetje soep

Ik loop nog in mijn ochtendjas een beetje chagrijnig te zijn als ik door het raam buurman naar de voordeur zie lopen. Impulsief doe ik iets wat ik nooit eerder heb gedaan: ik duik achter de bank. Er wordt gelukkig maar één keer kort aangebeld. Alleen: ik was even vergeten dat ik ook een zijraam heb.
Tik-tik-tik.
Verschrikt kijk ik opzij, recht in het guitige gezicht van buurman.
‘Goeiemiddag, buurvrouw. Ik dacht al dat ik iets zag bewegen. Waarom zit je achter de bank?’
-O, dáár is die stomme afstandsbediening, zeg ik gauw en krabbel haastig overeind. Ik ben net van plan om buurman heel vriendelijk af te poeieren om weer gewoon alleen chagrijnig te kunnen zijn als hij roept:
‘Ik heb een pannetje soep voor je. Is alles wel goed met je?’
Er was die week al drie keer eerder aangebeld, toen lag ik gelukkig nog op bed. Het was vast zo’n zeur van de post geweest of zo, maar ergens voel ik me toch verplicht buurman binnen te laten. Ik had hem ook al een paar keer bezorgd over het hekje zien kijken en ik geloof zelfs dat hij aan mijn kant wat onkruid heeft gewied. Ik trek dus maar snel mijn ochtendjas recht, fatsoeneer mijn haar in de gangspiegel en doe open. Er waait een koude wind langs mijn benen.
-Kom maar gauw binnen, buurman. Het is bepaald nog geen lente.
Buurman loopt met zijn pannetje achter me aan de woonkamer binnen en struikelt bijna over een pantoffel.
‘De soep is nog warm, buurvrouw, dus ik weet niet of je nu trek hebt?’
-Nou, ja, dat weet ik eigenlijk ook niet. Maar ik pak sowieso twee soepkommen, ik ga niet in mijn eentje zitten eten.
Ik klink nog niet echt vriendelijk, merk ik. Toch even wennen, opeens iemand in huis, en dan is het ook nog zo’n rotzooi overal.
Als ik terugkom met mijn Chinese soepkommen en lepels heeft buurman zijn jas uitgedaan en maakt het zich gemakkelijk. Zo te zien heeft hij zijn nette overhemd aangedaan.
‘Lekker zo, met de gashaard aan. Altijd mooi, een beetje vuur in huis.’ Bij die laatste woorden kijkt buurman me veelbetekenend aan en ik geloof warempel dat ik nu al een beetje warm word van zijn soep…
Toch haal ik met lichte tegenzin het deksel van zijn pannetje. Ik verwacht namelijk een soort Unox-soep uit blik met viezige slierten, papperige groentedeeltjes en fabrieksballetjes. Maar als ik opschep zie ik allemaal ingrediënten die me bekend voorkomen. En die geur…
‘Het is kippensoep van biologische kippenpoten en mergpijpjes’, zegt buurman trots. ‘Ik heb er selderij, worteltjes en pompoen door gedaan. O, en die Chinese kruiden die ik toen van jou heb gekregen, weet je nog? Om uit te proberen. Ik heb de soep speciaal voor jou gemaakt.’
Ik weet even niet wat ik moet zeggen.
-Zo zo… Dat is echt, wat je noemt, een verrassing.
Ik neem voorzichtig een hapje en ik weet niet wat ik proef…
‘En? Kan het ermee door?’
-Het is…heerlijk. Hoe…?
‘Nou, eerlijk gezegd heb ik flink geoefend deze winter. Wel een beetje noodgedwongen: mijn vrieskist was uitgevallen en al mijn hamburgers en kroketten bleken bedorven. En ineens dacht ik: Dit is een Teken, Jean-Pierre. Het is echt de hoogste tijd dat je de adviezen van Anneke gaat opvolgen. Voor je eigen gezondheid. En toen kwam ik in de stad ook nog ‘toevallig’ je vriendin Tietsia tegen! Die heeft me ook nog tips gegeven en tegenwoordig eet ik zeker drie keer in de week Chinees, hahaha.’
Ik staar buurman verbaasd aan, mis zijn grap over de Chinees, hoor alleen nog vaag hoe hij vertelt dat hij een maand lang vroeg naar bed was gegaan omdat zijn internet was uitgevallen en zie op hetzelfde moment beelden van míjn winter aan mijn innerlijk oog voorbijtrekken. Ik zie ineens weer de twee paarden van mijn vriendin, die kort na elkaar overleden; de twee arme cavia’s die ik, wat ik ook probeerde, niet van hun nare aandoening kon genezen; het ziekenhuisbed van een andere vriendin, die gelukkig wel op tijd aan de bel trok; de kille klaslokalen van de bijscholing. Ik herinner me de slapeloze nachten om mijn zoon en dochter, die tegelijkertijd hadden besloten maar eens door Latijns-Amerika te gaan reizen, in hun eentje. Ik was door alle toestanden juist slechter gaan eten, dacht mezelf door een reinigingskuur wel weer aan de gang te krijgen en zakte toen helemaal in een zwart gat. Ik werd verkouden, kreeg griep, voelde me beroerd en steeds kouder en kouder worden van binnen.
‘Anneke? Je soep wordt koud, hoor.’
-Huh? O ja, de soep. Het is echt heerlijk, Jean-Pierre. Weet je, ik voelde me niet zo goed de laatste tijd, vandaar dat ik een beetje was weggekropen voor de buitenwereld.
‘Ik weet het, ja. Je zat achter de bank toen ik aanbelde, weet je nog?’
-Haha, o ja, dat is ook zo. Maar vandaar dat jouw warme kippensoep mij nu extra goed doet.
‘Fijn om te horen, Anneke. Hier, neem jij anders het laatste beetje. Ik heb trouwens al drie keer eerder bij je voor de deur gestaan, maar ik geloof dat je toen nog op bed lag, aan de gordijnen te zien. Kan dat?
-Ja, het was geen makkelijke winter, Jean-Pierre, maar dat vertel ik je nog wel een keer. Alles op z’n tijd. Kan ik je misschien een kopje thee aanbieden?
‘Eh, wat voor thee heb je?’
-O sorry, alleen gemberthee, bedenk ik net. Maar jij wil natuurlijk liever Pickwick of zo.
‘Gemberthee? Heb ik nog nooit gehad. Lijkt me heerlijk...’


 

 

Privacybeleid | KvK: 05074633 | BTW: NL1724.92.981.B01